ولایت فقیه یک ناخدای بصیر در عصر سرگردانی بشر است

خبرگزاری حوزه | با توجه به کلام امیرالمومنین علیه السلام، «فَإِنَّمَا بَصِیرَتُکَ أَنْ تَقْتَدِیَ بِمَنْ یُبْصِرُکَ» (نامه ۵۵)؛ در نظام ولایی، رهبری به مثابه یک دیده‌بانِ هوشیار در دکلِ کشتیِ امت است. وظیفه اصلی او، رصدِ صخره‌های پنهانِ صهیونیسم بین‌الملل و جریان‌های نفوذ است. ولایت، قطب‌نمایی است که جهتِ "عزت" را در میانه‌ی مصلحت‌های ذلیلانه‌ی مادی نشان می‌دهد.

شعاعِ نورِ این فانوس دریایی (ولایت فقیه)، امروزه از مرزهای ایران فراتر رفته است. دلیلِ هراسِ قدرت‌های استکباری، نفوذِ معنوی این الگو در قلوب آزادی‌خواهان جهان است.

ولایت فقیه ثابت کرد که می‌توان در اوج تحریم و فشار، نه تنها غرق نشد، بلکه به "مرجعیتِ قدرت" در منطقه تبدیل گشت. این همان نصرت الهی است که در آیه "إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ" وعده داده شده است.

تلاطم‌های امروز، نه نشانه‌ی شکست، بلکه نشانه‌ی نزدیک شدن به ساحلِ نجات است.

تنگ شدنِ حلقه‌های بلا بر امت، مقدمه‌ی "فرج" و گشایش بزرگ است. ولایت فقیه به ما می‌آموزد که خدا بزرگتر از تمامِ کدخداهایِ پوشالیِ جهان است. اگر امروز دریا طوفانی است، به خاطر آن است که ما در حالِ درنوردیدنِ آخرین سنگرهایِ دشمن هستیم.
در هزاره سوم، تنها راه عبور از بن‌بست‌های تمدنی، بازگشت به حکمرانیِ حکیمانه‌ای است که ریشه در وحی و شاخه در واقعیت‌های روز دارد. آینده‌ی جهان متعلق به کسانی است که بر عرشه‌یِ بندگیِ خدا ایستاده‌اند؛ چرا که صبحِ پیروزی نزدیک است: أَلَیْسَ الصُّبْحُ بِقَرِیبٍ.